پژوهشگر و دیپلمات پیشین افغانستان در یادداشتی پس از سفر به تاجیکستان، تغییرات شهر دوشنبه را در طول دوران استقلال روایت کرده است. به گفته او، دوشنبه از پایتختی کوچک و کم‌امکانات، به شهری مدرن با برج‌های اداری و مسکونی، پارک‌های زیبا و گل‌پوش و امکانات فراوان تبدیل شده است.
عزیز آریانفر، پژوهشگر، تاریخ‌نگار، نویسنده و سفیر پیشین افغانستان در قزاقستان که برای حضور در برنامه‌های بزرگداشت سی‌وپنجمین سالگرد استقلال دولتی تاجیکستان دعوت شده بود، برداشت‌هایش را از وضعیت امروز شهر دوشنبه در صفحه کاربری خود در فیس‌بوک این‌گونه بیان کرده است:
زمانی نخستین بار به دوشنبه آمدم، در این شهر تنها یک خیابان بزرگ وجود داشت که ساختمان‌های کمیته مرکزی حزب کمونیست، نخست‌وزیری، دانشگاه، پژوهشگاه علوم، موزه و مهمانخانه “اینتوریست” برای اقامت اتباع خارجی در آن قرار داشت. بازاری نیز در نزدیکی مهمانخانه بود.
مهم‌ترین دارایی شهر، کارخانه آلومینیوم بود. فرودگاه دوشنبه نیز بسیار ابتدایی بود و چند فروند هواپیمای روسی در آن رفت‌وآمد می‌کردند.
در سال‌های ۱۹۸۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳ و ۱۹۸۵ چند بار دیگر از تاجیکستان دیدن کردم. اما گویی زمان در آن کشور متوقف شده بود و تغییر و پیشرفت محسوسی دیده نمی‌شد.
در سال ۱۹۹۱، هنگامی که از آلمان به تاجیکستان آمدم، اوضاع کاملاً آشفته و نابسامان بود و کشور آبستن رویدادهای خطرناک به نظر می‌رسید.
در همان سال، شادروان استاد دکتر “کمال عینی” و شادروان “بیرنگ کوهدامنی” به دیدارم آمدند و توصیه کردند هرچه زودتر دوشنبه را ترک کنم.
خلاصه اینکه در سال ۲۰۰۷ بار دیگر به دوشنبه آمدم. این بار تغییرات اندکی دیده می‌شد. سد بزرگ “نارَک” ساخته شده و بناهای جدید کاخ ریاست‌جمهوری، کتابخانه ملی و وزارت امور خارجه نیز احداث شده بود.
در سال‌های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ نیز دوباره به دوشنبه سفر کردم.
آهسته‌آهسته، با گذشت هر سال، شهر چهره تازه‌ای پیدا می‌کرد و روند نوسازی در آن شتاب می‌گرفت.
هتل “حیات ریجنسی” ساخته شده بود؛ هتلی پنج‌ستاره با استخر شنا و امکانات مدرن.
نخستین آسمان‌خراش شهر نیز ساخته شده بود و چندین رستوران و هتل جدید فعالیت خود را آغاز کرده بودند.
دوشنبه‌ای که دیگر نمی‌شناختم
اکنون، پس از گذشت ۱۵ سال، دوباره به دوشنبه آمدم و با شهری کاملاً دیگر روبه‌رو شدم؛ شهری که تقریباً نمی‌شد آن را شناخت.
در همه‌جا ساختمان‌های مدرن، آسمان‌خراش‌ها و بناهایی با استانداردهای اروپایی دیده می‌شود. پارک‌های سرسبز، پر از گل و آب‌نما و فواره ساخته شده و چهره شهر دگرگون شده است.
رستوران‌ها با خدمات مناسب و غذاهای متنوع از مهمانان پذیرایی می‌کنند و فروشگاه‌های مدرن نیز در نقاط مختلف شهر فعالیت دارند.
در یک سخن، به تعبیر اقبال لاهوری:
مذهب زنده‌دلان خواب پریشانی نیست
از همین خاک جهان دیگری ساختن است
باید پویایی و تلاش‌های رهبر این کشور را ستود که به باور من، کار بزرگی را با دست خالی انجام داد و کشور ورشکسته و جنگ‌زده خود را به مسیر پیشرفت و توسعه رهنمون ساخت.
دستاوردهای این کشور به‌راستی چشمگیر و شایسته ستایش است؛ به‌ویژه امنیت و آرامشی که در سراسر کشور مشاهده می‌شود.
